آینده‌ ساده

آینده‌ ساده - Be going to - گرامر زبان انگلیسی

تعریف

در گرامر زبان انگلیسی، آینده‌ ساده نشان دهنده‌ عملی است که احتمال می‌رود در آینده‌ای که از لحاظ زمانی برای ما زیاد مشخص نیست، انجام گیرد.

ساختار

Subject + will + verb (infinitive) + …

مثال

I will go to Tehran tomorrow.

من فردا به تهران خواهم رفت (ساعت حرکت مشخص نیست، اصلاً شاید هم نرفتم).

I will start to learn Mandarin someday.

 روزی یادگیری زبان ماندارین را شروع خواهم کرد.

منفی کردن و سؤالی کردن

در این زمان کافیست بعد از will کلمه‌ی not را بیفزائیم تا جمله منفی شود. Won’t مخفف will not است.

They won’t come to the party.

آن‌ها به مهمانی نخواهند آمد.

برای سؤالی کردن جملات آینده‌ ساده کافیست will را به ابتدای جمله منتقل کنیم.

Will you read this book?

آیا این کتاب را خواهید خواند؟

آینده‌های قطعی‌تر

همانطور که گفتیم زمان آینده‌ ساده برای زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم راجع به امری درآینده که کمتر قطعی شده است صحبت کنیم. اما اگر بخواهیم از اموری قطعی تر صحبت کنیم آن‌گاه از Be going to، حال استمراری (درس سوم) و حال ساده (درس دوم) نیز استفاده می‌کنیم.

Be going to

این ساختار برای زمانی استفاده می‌شود که قصد انجام کاری را دارید. دقت کنید که منظور از قصد یعنی اقدامات قبل از انجام آن کار و نه یعنی نیت!

حال استمراری

زمانی از حال استمراری برای بیان امری در آینده استفاده می‌کنیم که در زمانی مشخص و قرار شده در آینده باید کاری انجام شود. این حالت مربوط به اموری است که همراه یک قرار زمانی دارند.

حال ساده

زمانی از حال ساده برای بیان امری در آینده استفاده می‌کنیم که آن فعل آنقدر قطعی شده باشد و آنقدر به زمان حال نزدیک باشد که انگار داریم در مورد واقعیتی در مورد زمان حال صحبت می‌کنیم لذا از زمان حال ساده استفاده می‌کنیم.

مثال و توضیح بیشتر

I am going to buy a ticket for tomorrow.

بهترین ترجمه برای جملات با ساختار Be going to، این جمله برگرفته از صحبت عامیانه است:

دارم میرم که بلیط بخرم.

چه زمانی از ساختار «دارم میرم» استفاده می‌کنیم؟ زمانی که اقدامات اولیه یک کار را انجام داده‌ایم و قدم بعدی انجام دادن خود فعل اصلی است. مثلاً در مورد خرید بلیط، لباس پوشیده‌ام و کفش‌هایم را پیام کرده‌ایم در حال برون رفتن از خانه کسی از ما بپرسد کجا؟ و ما جواب بدهیم که «دارم میرم بلیط بخرم». یعنی تمام اقدامات اولیه را انجام داده‌ام. دارم میرم لزوما به معنای رفتن و آمدن نیست، یعنی لزوماً قرار نیست در حال راه رفتن با رانندگی به سمتی باشیم تا از Be going to استفاده کنیم.

We are having a baby.

داریم بچه دار میشیم.

توجه کنید که فرزند این خانواده قرار است در ۹ ماه آینده یا در ۴ ماه آینده یا در زمانی که برای آنها مشخص است به دنیا بیاید. با توجه به اینکه تولد فرزند در آینده یک عمل با زمان قرار زمانی مشخص است، برای بیان این جمله از حال استمراری استفاده می‌شود. بهترین مثال برای این حالت همان است که اکثراً در آموزشهای گرامر می‌بینید: زمان حال استمراری زمانی برای بیان آنیده استفاده می‌شود که بخواهید راجع به یک قرار ملاقات صحبت کنید.

I am seeing my prof. next Saturday (at 9:00).

یکشنبه‌ی آینده (ساعت ۹) استادم را می‌بینم.

ساعت را داخل پرانتز آوردیم یعنی اینکه لازم نیست حتماً بیان شود. همین که فردی راجع به عملی در زمان آینده صحبت کرد و از ساختار حال استمراری استفاده کرد یعنی یک قرار ملاقات دقیق در آن وجود دارد.

I do it tonight.

امشب انجامش می‎دهم.

اینقدر انجام این کار قطعی است که با اینکه قرار است امشب، یعنی در آینده نزدیک، انجام شود به جای ساختار آینده ساده و یا Be going to از حال ساده برای بیان آن استفاده شده است.

error: Content is protected !!